|
สุดท้ายก็มาถึงการจบการศึกษาจนได้ จากนี้ไปก็จะเหงาขี้นมาทันทีเลย ใบหน้าที่ตอนเข้ามาโรงเรียนใหม่ๆ ใบหน้าของทุกคนที่รู้สึกเป็นห่วง ไปไหนกันหมดครับ ในตอนนั้นทุกคนพูดคำเดียวว่าเป็นห่วงใช่ไหมล่ะครับ แต่ตอนนี้ใบหน้าของทุกคนบ่งบอกถึงความมั่นใจว่าถ้าทำก็สามารถทำได้สิ ตอนนี้พวกเธอจะสามารถมองดูประเทศของตัวเองจากประเทศญี่ปุ่นได้、ดังนั้นก็จะสามารถเทียบประเทศของตนและญี่ปุ่นได้ ความคิดต่างๆก็สามารถสื่อสารออกมาด้วยภาษาญี่ปุ่นได้แล้วใช่ไหมล่ะครับ เป็นเพราะความขยันของทุกคนนั่นเอง ผมได้พูดในตอนที่ทุกคนเข้ามาเรียนในโรงเรียนนี้ว่าให้ทุกคนคอยปกป้องสิ่ง๓สิ่งนี้ไว้ สิ่งแรกคือพยายามต้องใจเรียนภาษาญี่ปุ่น สิ่งที่สองคือให้สร้างเพื่อนต่างๆประเทศมากๆ สิ่งสุดท้ายคือให้รู้เรื่องต่างๆที่สำคัญของญี่ปุ่น รับรองได้เลยว่าทุกคนได้ฟังสามสิ่งนี้ในวันปฐมนิเทศที่รุ่นพี่มาคอยแปลให้ ในวันนี้คำพูดของผมที่พูดไปไม่มีคนแปล ไม่ต้องแปลก็สามารถฟังได้ด้วยตัวเองได้แล้ว คำพูดนี้ยังมีต่ออีกกรุณาคอยฟังกันต่อไป พวกเธอ ว่าไปแล้วมาเริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นที่นี่ตั้งแต่ปี๒๐๐๑ และปี๒๐๐๑เป็นปีที่ลืมไม่ได้ เพราะที่อเมริกามี เทโล เกิดขี้น หลังจากนั้น อเมริกาและอัฟกานิสถานก็ได้มีการยิงถล่มกัน ผลทำให้ประชาชนเสียชีวิตมาก ทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไรกับเหตุการณ์นี้บ้างละครับ นักเรียนของผมที่เป็นคนอเมริกาก็ถูกรวมอยู่ในเรื่องนี้ด้วย แถมยัง แม่ของผมก็ได้เสียในปีที่แล้วด้วย ผมถือว่าปี๒๐๐๑นี้เป็นปีแห่งการเสียชีวิต ดังนั้นคนเราสิ่งที่สำคัญคืออะไรให้มองดูถึงความสำคัญนั้น ผมคิดว่าวิธีการสื่อสารภาษาญี่ปุ่นนั้นคือการนำคำพูดที่ตัวเองอยากพูดนั้นพูดออกไปให้ผู้ฟังได้เข้าใจถึงในคำพูดนั้น นั่นก็คือการที่หลีกเลียงที่จะพูดกระทบไปถึงผู้ฟัง ทางด้านคุณนั้นก็เหมือนกันไม่ใช่แค่ต้องการพูดอะไรก็พูดให้คอยศึกษาวิธีการคิดที่จะพูดของภาษาญี่ปุ่นด้วย รูปแบบการพูดแบบภาษาอังกฤษที่พูดแบบกระทบกันไปกระทบกันมาเป็นรูปแบบการพูดที่คนญี่ปุ่นไม่ค่อยชอบครับ แน่นอนเหตุการณ์ของ เทโล ก็เหมือนกัน ที่อเมริกาได้แต่คิดว่าในโลกนี้มีตัวเองเท่านี้ที่ถูกต้อง การสื่อสารของภาษาญี่ปุ่นคือการพูดเพื่อให้ผู้ฟังคิดและยอมรับในคำพูดเรา การสื่อสารของภาษาญี่ปุ่นในจุดหนึ่งคือคนญี่ปุ่นเชื่อในพลังของธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่มากกว่ามนุษย์ทั่วไป เวลาที่ผ่านไปเลื่อยๆนั้น จะมีทั้ง คนเกิดและคนตาย พลัดไปพลัดมา นั่นคือสิ่งที่มนุษย์ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงมันได้ ทุกคนได้เรียนกริยาที่เกิดขึ้นด้วยตัวเองแล้วใช่ไหมครับ ในการคิดแบบนั้นก็เกี่ยวข้องด้วยครับ ผมคิดว่า ถ้าในเวลาที่ผ่านไปนั้นคนเราไม่คิดให้ความสำคัญกับการนำเสนออะไรต่างๆไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่ต้นเองคิดว่าสำคัญคืออะไรครับ สิ่งหนึ่งคือการตั้งใจพยายามทำในสิ่งหนึ่งครับ ถ้าอย่างนั้นเพื่ออะไรครับ？ขอบคุณมากในสิ่งต่างๆที่ได้รับ นี่ก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่สำคัญในภาษาญี่ปุ่น ความรู้สึกที่ทึ่งและ การดูแลตนเองให้แข็งแรงไม่ให้เจ็บไข้ได้ป่วยก็จำเป็นมากครับ วันนี้เป็นวันจบการศึกษา สำหรับการจบการศึกษาที่นี่อีกอย่างหนึ่งก็พูดแล้วแต่ยังคงค้างอยู่คือ การรู้จะญี่ปุ่น ก็เลยจริงๆแล้วพวกเธอยังจบการศึกษาจากที่นี่ไม่ได้นะ
แต่เอาอย่างนี้แล้วกันสั่งให้จบการศึกษาละกัน แล้วกลับมาที่โรงเรียนบ้างนะทุกคนคอยอยู่
สุดท้ายนี้ขอเชิญอาจารย์ที่ทุกท่านที่คอยดูและได้ให้กำลังใจนักเรียนมาตลอดมาที่ตรงนี้
ขอมอบที่ตรงนี้ให้กับอาจารย์ครับ ขอบคุณมาก |
|
สวัสดีครับ
ทุกคนที่เรียนที่นี่ไม่ว่าจะเป็นการเรียน หรือ
ในการทัศนะศึกษาที่เราได้ร่วมกันย่างบาบีคิวด้วยกันก็ดี
และอีกหลายๆอย่างที่เราได้ทำร่วมกัน มันชั่งเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุดสนุกมากๆ ครับ
และในตอนที่ผมมีปัญหาทางด้านภาษาญี่ปุ่นทุกครั้งผมก็ได้รับการสอนจากรุ่นพี่ทุกครั้งเลยครับขอบคุณมากครับเป็นความรู้ที่ดีมากผมจะไม่มีวันลืมเลยครับ
ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ต่างๆก็มีรุ่นพี่ที่ใจดีคอยแนะนำและพาไปในสถานที่ต่างๆ
ขอบคุณมากครับ ขอให้รุ่นพี่ทุกคนสุขภาพแข็งแรงและตั้งใจเรียนด้วยนะครับ
ไม่ว่าจะเป็นการทำงานหรือสิ่งต่างๆ ขอให้พยายามด้วยกันนะครับ
ถ้าเกิดมีปัญหาอะไรก็ตาม หรือมีเวลาว่าง ขอให้กลับมาเที่ยวที่โรงเรียนบ้างนะครับ
อาจารย์ทุกคนและรุ่นน้องทุกคนรออยู่นะครับ ทุกคนคอยเป็นห่วงอยู่ใกล้ครับ |
|
ที่ญี่ปุ่นมีการจบการศึกษาในเดือนสามบ่อยมาก การจบการศึกษาคือสิ่งที่ทำให้เหงา
ครั้งแรกที่ได้พบอาจารย์ใหญ่ เป็นอาจารย่ที่ได้สอนสิ่งต่างๆ ขอบคุณมากครับ
การจากกันกับเพื่อนๆที่ได้เรียนด้วยกัน พวกรุ่นน้อง และอาจารย์ทุกท่าน มันรู้สึกทรมานทั้งหมดที่เกิดขึ้นมีความหมายทั้งนั้น หนึ่งปีครึ่งนี้ ประสบการณ์ที่ได้การใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาต่างชาติที่ญี่ปุ่น ไม่ว่าจะเป็น การทัศนศึกษายังสถานที่ต่างๆ หรือ การแข่งพูด และในการร่วมกันทำขนมโมจิถั่วแดงของญี่ปุ่นก็ตาม สนุกจริงๆครับมีแต่สิ่งที่ลืมไม่ได้ครับ ทำให้ฉันเริ่มคิดว่าเป็นการเริ่มที่อยากจะไปต่อในโลกที่กว่างใหญ่ไพศาล ถึงอายุจะมากขึ้นก็ตาม ผมเลือกเข้าเรียนต่อยังวิทยาลัยสายอาชีพของที่ญี่ปุ่น ดีใจจริงๆเหมือนกับความฝันเลย งานจบการศึกษาในวันนี้เป็นวันที่สำคัญกับพวกผมมากสิ่งต่างๆที่ผ่านไปเป็นเหมือนสายน้ำที่ใหลอยู่ในใจของผม ความอุ่นของแสงอาทิตสีส้ม ที่เป็นวันแห่งอดีต ที่ทำให้นึกถึฃความสวยที่ติดตรึงขึ้นได้ การห่างจากบ้านและประเทศมาเรียนอยู่ที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยทีเดียว แต่ว่าความเหนื่อยที่พบเจออยู่ทุกวันก็เป็นการเรียนรู้อีกอย่างหนึ่ง ยังทำให้ความเชื่อมั่นในตนเองที่เกิดขึ้นในความรู้สึกลึกๆนั้นกลายเป็นการเรียนอีกอย่างหนึ่ง ที่โรงเรียนอะโอยามานี้ได้ใช้ชีวิตกับเพื่อน ๆ ทุกวัน พูดได้แค่เพียงสนุกสนานและน่าสนใจมาก ความรู้สึกในตอนมาที่ญี่ปุ่นใหม่ๆนั้นยังไม่ลืม คิดว่าถ้าพยายามแล้วทุกอย่างก็จะทำได้ ทุกคนก็พกความฝันติดตัวมาที่ญี่ปุ่นเหมือนกันใช่ไหมครับ อย่าท้อแท้กลางคันจงพยายามเดินหน้าไปด้วยกันนะครับ |